ابر خاکستری بیِ باران

آرشیو


یکشنبه 30 فروردین ماه سال 1383

” من هستم ، من وجود دارم ، من اینجا هستم ، تنها من هستم که زندگیم را می‎سازم ، تنها من و نه هیچ‎کس دیگر . من باید با کمبودها ، خطاها ، گناهان و اشتباهات خود رو در رو قرارگیرم . از نبودن من هیچ‎کس به اندازه من رنج نخواهد برد ، اما فردا روز دیگری است و من باید تصمیم بگیرم که رختخواب را ترک کرده ، دوباره زندگی کنم و اگر شکست بخورم ، نه تو را سرزنش می‎کنم ، نه زندگی را و نه خدا را . “
12:09 PM \| فهیمه \| نظرات [11]


چهارشنبه 26 فروردین ماه سال 1383

کتاب از جیب پسرک افتاد ! خم شد ، اما پدر پیشدستی کرد و کتاب را برداشت و با چشمان دریده از وحشت و دهان بازمانده از تعجب گفت : - همخوابگی ... زناشویی ! ... به‎به ، بسیار خوب ، بسیار پاکیزه ! عکس هم که دارد !! ... آه ... این دیگر بدتر ! پسرکه 14 ساله ، از شرم سرخ شده بود و سرافکنده ، حرفی برای گفتن نداشت ! آنگاه پدر با قدم‎هایی بلند در عرض و طول اتاق به قدم‎زدن پرداخت ، کتاب را در دستش بازنگه‎داشته بود و چشمانش در حدقه می‎گشت ، به نفس افتاده و حالت سکته به او دست داده بود ! پدر دشنام می‎داد و مادر مادام گریه می‎کرد و پسرکش را نابه‎کار و از دست‎رفته می‎دید ! خطاکار می‎پنداشتندش! و چه سنگین نگاهش می‎کردند! و هیچ‎کس ، هرگز، در مورد پسرک به کلمه نیاز نیندیشید !...
5:30 PM \| فهیمه \| نظرات [10]


یکشنبه 16 فروردین ماه سال 1383

بهار پیش‎از آنکه حادثه‎ای در طبیعت باشد ، حادثه‎ای‎ست در قلب آدمی و پیش‎از آنکه در طبیعت محسوس باشد در حسی انسانی وقوع می‎یابد . این در بهار گل نیست که باز می‎شود ، گره‎های روح انسان است ... ---------------------------------------------------------------- در ضمن : مرغ و خروس و اردک ، عید همه مبارکــــــــــــــــــــــــــ ...
08:21 AM \| فهیمه \| نظرات [12]

تعداد بازدیدکنندگان : 38279

عناوین آخرین یادداشت ها